To, co od razu zwraca uwagę, to dość ciekawa mieszanka stylistyczna. Mamy tutaj klasyczny heavy metal, sporo speedmetalowej dynamiki, elementy thrashu, a także bardziej epickie i mroczne fragmenty. Można doszukać się inspiracji takimi zespołami jak Satan, Blitzkrieg, Judas Priest czy w niektórych momentach Visigoth czy Cirith Ungol. Nie jest to jednak bezbarwne kopiowanie dawnych mistrzów, ponieważ Daedric Shryne potrafi nadać swoim kompozycjom odpowiednią dawkę agresji i własnego charakteru. Głównym składnikiem w muzyce Niemców jest jednak epicki heavy metal, który mocno wzorowany jest na latach 80.
Dużą rolę odgrywa tutaj wokal Alexa Shiraziego. Jest wyrazisty, momentami teatralny, potrafi przejść od wysokich, melodyjnych partii do bardziej agresywnego, niemal bojowego śpiewu. Szczególnie dobrze wypada w refrenach, które mają odpowiednią nośność i szybko zapadają w pamięć. Gitarowo również jest bardzo solidnie. Riffy są ciężkie, miejscami surowe i thrashowe, ale nie brakuje melodyjnych zagrywek, ciekawych przejść oraz efektownych solówek. Całość brzmi naturalnie, z odpowiednim ciężarem i bez przesadnego wygładzania produkcji. Partie są przemyślane i dojrzałe, co jest zasługą zgranego zespołu i doświadczenia muzyków.
Jeśli chodzi o zawartość to album rozpoczyna krótkie, klimatyczne „Sanctimonium”, po którym wkracza świetne „Out of the Light”, łączące klasyczny heavy metal z thrashową energią i bardzo chwytliwym refrenem. Kawałek kipi energia i nieco przypomina motorykę Running wild. Świetny przeboj, który na długo zostaje w pamięci. Turn the Wheel” jest bardziej epicki, z charakterystycznym galopującym rytmem i mocnymi gitarami. „Nocturnal Watch” wyróżnia się melodyjnością, ciekawymi zmianami tempa oraz wyrazistym wokalem Shiraziego. Pomysłowy motyw gitarowy i pewne elementy iron maiden sprawiają, że to kolejny wyrazisty i mocny utwór na płycie. „Death from Above” to kolejna porcja konkretnego, energetycznego grania z podniosłym klimatem .Po krótkim i niepokojącym „The Land of Thousand Horrors” otrzymujemy „Rise from the Pain”, czyli jeden z najbardziej dynamicznych fragmentów płyty, w którym speedmetalowe tempo spotyka się z agresywnymi refrenami. „Wrath of the Seven” imponuje ciężarem, zmianami rytmu i świetnymi gitarowymi partiami. „Curse of Hades” przynosi więcej epickiego patosu i mroczniejszego klimatu, natomiast blisko sześciominutowy „Highway 103” stanowi bardzo udane zwieńczenie całości, oferując interesujące rozwinięcie kompozycji, klimatyczne fragmenty i znakomite gitarowe popisy. Świetne podsumowanie płyty, które tylko potwierdza potencjał tego zespołu.
Galactic Pain” to bardzo udany debiut, który pokazuje, że Daedric Shryne ma spory potencjał. Najbardziej podoba mi się tutaj połączenie klasycznego heavy metalu z agresywniejszymi wpływami speed i thrash metalu. Nie jest to kolejna bezpieczna produkcja NWOTHM, która ogranicza się do odtwarzania patentów sprzed czterech dekad. Niemcy mają pomysł na siebie, potrafią pisać chwytliwe refreny i budować interesujące kompozycje. Oczywiście nie wszystkie rozwiązania są równie odkrywcze, a momentami można odnieść wrażenie, że zespół próbuje zmieścić zbyt wiele pomysłów w jednej piosence. Nie zmienia to jednak faktu, że otrzymujemy album pełen energii, gitarowego pazura i prawdziwie metalowego ducha.
To jeden z ciekawszych debiutów heavy metalowych 2026 roku. Warto zapamiętać tę nazwę, bo Daedric Shryne zdecydowanie ma jeszcze sporo do powiedzenia!
Ocena: 9/10





















