sobota, 21 listopada 2026

VANISHING POINT - Eremition (2026)


 

Długo przyszło czekać fanom australijskiego Vanishing Point na nowy materiał specjalistów od progresywnego power metalu w klimacie evergrey, borealis czy Labyrinth.Australijski Vanishing Point powraca po sześciu latach przerwy z siódmym albumem studyjnym zatytułowanym „Eremition”. To długo wyczekiwany następca bardzo dobrego „Dead Elysium” z 2020 roku. Zespół od lat pozostaje jedną z ciekawszych formacji na styku melodyjnego power metalu i progresywnego grania, a jego znakiem rozpoznawczym są podniosłe melodie, rozbudowane aranżacje oraz charakterystyczny, pełen emocji głos Silvio Massaro. Płyta ukazała się 20 listopada i to wielkie święto dla fanów progresywnego power metalu j jak dla mnie to jeden z najlepszych albumów w dyskografii zespołu.

Nowy materiał liczy dziewięć kompozycji i już od pierwszych dźwięków pokazuje, że muzycy nie zamierzają odcinać się od własnych korzeni. Nie brakuje tutaj soczystych gitar, przestrzennych klawiszy, symfonicznych akcentów i chwytliwych refrenów. Vanishing Point stawia na dojrzałe, eleganckie granie, w którym ciężar gitarowy przeplata się z melancholią i atmosferycznymi fragmentami. Jest ws,tatko za co kochamy ten zespół i wszystko to co stanowi o pięknie progresywnego power metalu. 

Szczególnie dobrze wypadają partie wokalne Massaro, który ponownie udowadnia, że należy do grona najbardziej charakterystycznych głosów melodyjnego metalu. Jego śpiew nadaje poszczególnym kompozycjom odpowiedniego rozmachu, a jednocześnie potrafi wprowadzić sporo melancholii. Na uwagę zasługuje również praca gitarzystów, którzy dostarczają sporo ciekawych riffów, melodyjnych zagrywek i efektownych solówek. Doświadczenie muzyków przedkłada się na jakość płyty. Od początku do końca jest to materiał wysokich lotów.

Jeśli chodzi o poszczególne utwory, album otwiera nastrojowy „Sirens”, który stopniowo nabiera mocy i wprowadza w charakter całego wydawnictwa. Piękna gra emocji i pięknych dźwięków. Od razu wiadomo, że czeka nas coś wyjątkowego.„Bring Me the Night” to jeden z najbardziej przebojowych momentów płyty, oparty na energii, chwytliwym refrenie i wyraźnych wpływach melodyjnego heavy /power metalu. Motyw przewodni robi tutaj wrażenie.„Faultline” podkręca tempo i dostarcza konkretniejszego, cięższego grania. Duża dawka melodyjności i chwytliwego, nastrojowego power netalu.„EverLost” zachwyca klimatem i symfonicznymi ozdobnikami. Nieco marszowe tempo dodaje uroku i nieco epickiego charakteru,. Natomiast „The Faceless” to kolejny mocny punkt albumu, w którym nie brakuje gitarowej ekspresji i świetnych melodii. „Power metalowy killer. King of Denial” przynosi bardziej melancholijne, częściowo balladowe oblicze zespołu. Taki rockowy  feeling nadaje uroku. „A Year Turns to Nine” kontynuuje tę emocjonalną podróż, a „The Other Side” ponownie pokazuje Vanishing Point w bardziej podniosłym i przebojowym wydaniu. Całość zamyka tytułowy „Eremition” – najciemniejsza i bardziej doomowa kompozycja, która stanowi interesujące zakończenie płyty. Mroczny klimat daje osobie znać i pokazuje zróżnicowanie materiału.

Eremition” to znakomity powrót Vanishing Point i bez wątpienia jeden z najlepszych albumów w dorobku australijskiej formacji. Zespół stworzył materiał niezwykle dojrzały, dopracowany i pełen emocji, w którym melodyjny power metal idealnie współgra z progresywnymi rozwiązaniami i klimatycznymi aranżacjami. Nie brakuje świetnych melodii, zapadających w pamięć refrenów, gitarowych popisów i przede wszystkim fenomenalnego wokalu Silvio Massaro. To album, który pokazuje, że Vanishing Point wciąż potrafi zachwycać i dostarczać muzykę na najwyższym poziomie. Zdecydowanie jedna z najmocniejszych pozycji w ich dyskografii!To propozycja przede wszystkim dla sympatyków takich zespołów jak Evergrey, Pagan's Mind czy Circus Maximus..

Ocena : 9/10

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz