Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Burning Sun. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Burning Sun. Pokaż wszystkie posty

piątek, 26 czerwca 2026

BURNING SUN - Power To Survive (2026)


 
Zmiany, zmiany w obozie Burning Sun. Ta węgierska formacja działa od 2022 roku i ma już na swoim koncie trzy albumy studyjne. Na najnowsze wydawnictwo, zatytułowane Power to Survive, przyszło nam czekać zaledwie rok. Po dwóch albumach osadzonych w fantastycznych narracjach i utrzymanych w duchu klasycznego europejskiego power metalu, Burning Sun powraca z trzecim krążkiem, który otwiera nowy rozdział w historii zespołu. Do składu dołączyli wokalista Nicolas Peter oraz perkusista Edmond Kulcsár, a zmiany personalne wyraźnie wpłynęły na brzmienie i charakter materiału. Zespół do tej pory prezentował bardzo wysoki poziom, jednak na Power to Survive wkracza na zupełnie nowy etap rozwoju. To piękny hołd dla klasycznego europejskiego power metalu spod znaku Helloween, Insanii czy Edguy. Kto by się spodziewał, że Burning Sun nagra tak znakomity album? Premiera płyty odbędzie się 21 sierpnia nakładem Pride and Joy Music.

Pod względem tematycznym album odchodzi od rozbudowanych opowieści fantasy obecnych na Retribution. Tym razem muzycy skupiają się na motywach wytrwałości, pokonywania przeciwności losu oraz odnajdywania siły w najtrudniejszych momentach życia. Tytuł płyty nie jest więc pustym sloganem – przesłanie nadziei, determinacji i walki przewija się przez cały materiał.

Na szczególną uwagę zasługują gościnne występy Herbiego Langhansa oraz Alexandry Lioness, które wzbogacają wybrane kompozycje i dodają im dodatkowych barw. Produkcja jest klarowna, dynamiczna i odpowiednio mocna, eksponując zarówno gitarowe harmonie, jak i solidny fundament rytmiczny. Album nie odkrywa nowych lądów w gatunku, ale nadrabia to szczerością, pasją oraz bardzo wysokim poziomem wykonawczym.

Zmiany personalne objęły również podział obowiązków w zespole. Poncho Ireland skupił się obecnie wyłącznie na grze na gitarze, natomiast Nicolas Peter pełni rolę zarówno wokalisty, jak i drugiego gitarzysty. Za perkusją zasiadł Edmond Kulcsár.
Burning Sun nie zamierza gonić za współczesnymi trendami. Zespół pozostaje wierny estetyce wypracowanej przez takich gigantów gatunku jak Helloween, Gamma Ray czy HammerFall, stawiając na melodyjne refreny, galopujące riffy oraz podniosły klimat. Jednocześnie Power to Survive nie sprawia wrażenia muzealnego eksponatu. Energia nowych kompozycji oraz świeży głos Nicolasa Petera nadają materiałowi więcej dynamiki i przebojowości niż na poprzednich wydawnictwach. Wokal Nicolasa prezentuje się znakomicie i doskonale oddaje ducha klasycznych płyt power metalowych. Słychać wyraźne inspiracje Michaelem Kiske oraz Tobiasem Sammetem, co jeszcze bardziej przybliża słuchacza do złotej ery gatunku z lat dziewięćdziesiątych. Siłą albumu jest bez wątpienia współpraca gitarzystów. Muzycy stawiają na klasyczne rozwiązania, szybkość, agresję oraz chwytliwe melodie. Każdy utwór emanuje przebojowością i oferuje pomysłowe linie melodyczne. W wielu momentach można odnieść wrażenie, że obcuje się z odnalezionym klasykiem sprzed trzech dekad.

Materiał został całkowicie pozbawiony zbędnych dłużyzn, nudnych wypełniaczy czy niepotrzebnych eksperymentów. Burning Sun rozwinął skrzydła i nagrał swój najlepszy album, który śmiało można zaliczyć do najważniejszych wydawnictw 2026 roku. To muzyka brzmiąca jak zaginiony klasyk lat 90., a podczas odsłuchu niejednemu fanowi zakręci się łza w oku. Całość trwa zaledwie 38 minut, dzięki czemu album jest niezwykle zwarty i konkretny.

Płytę otwiera rozpędzony „Quest Divine”, który od pierwszych sekund stanowi doskonałe wprowadzenie do świata albumu. Zespół wysyła jasny sygnał, że mamy do czynienia z pełnokrwistym hołdem dla klasyki power metalu. Inspiracje twórczością Edguy, Helloween z ery Kiskego czy Insanii są wyraźnie słyszalne. Pomysłowe kompozycje, ogrom energii oraz imponujące popisy wokalne Nicolasa robią znakomite wrażenie. Następnie otrzymujemy potencjalny przebój w postaci „Emalys Hymn”, w którym swoje trzy grosze dorzuca Herbie Langhans. To power metal w najlepszym wydaniu. Równie dobrze wypada melodyjny i niezwykle chwytliwy „Tale of Brothers”, brzmiący niczym połączenie Gamma Ray, Stratovariusa i Helloween. Nie ma tu nic odkrywczego, ale zespół dostarcza ogromnej dawki frajdy. Z muzyki wręcz biją radość i miłość do klasycznego power metalu.  

Nowy album to prawdziwa kopalnia przebojów, a „Light of the World” jest tego doskonałym przykładem. Utwór przywołuje najlepsze skojarzenia ze starym Helloween czy Edguy. Podobne emocje wywołuje „Over and Beyond”, który również bazuje na sprawdzonych wzorcach, ale robi to z wyczuciem i pasją. Ducha dawnego Edguy można usłyszeć także w rozpędzonym „Come Home” oraz klimatycznym „Spirit Alive”, które przywodzą na myśl czasy albumu Mandrake. Oba utwory zostały zaaranżowane z dużą dbałością o detale i wyraźnym wyczuciem melodii. Na płycie znalazło się również miejsce dla spokojniejszej odsłony zespołu. Ballada „Holy Light” jest nastrojowa i przyjemna w odbiorze, choć do poziomu najlepszych kompozycji na albumie nieco jej brakuje. To bez wątpienia najsłabszy punkt wydawnictwa, choć nadal utrzymany na przyzwoitym poziomie. Wielki finał należy do „We Rise”, które stanowi kolejne odwołanie do kultowych dzieł pokroju Keeper of the Seven Keys czy Vain Glory Opera. To kompozycja doskonale oddająca wszystko, co najpiękniejsze w power metalu – epicki rozmach, emocje, melodyjność i niezapomnianą atmosferę.

Największą siłą Power to Survive pozostaje jednak autentyczność. W czasach, gdy wiele zespołów powermetalowych ucieka w stronę symfonicznych aranżacji lub nowoczesnych eksperymentów, Burning Sun konsekwentnie rozwija klasyczną formułę. Dzięki temu album trafia przede wszystkim do słuchaczy tęskniących za złotą erą europejskiego power metalu.

Całość brzmi jak zaginiony klasyk z lat dziewięćdziesiątych. Zespół rozwinął skrzydła, wszedł na wyższy poziom i udowodnił, że zmiany personalne wyszły mu wyłącznie na dobre. Power to Survive to najlepszy album w dorobku Burning Sun i jednocześnie jedno z najciekawszych wydawnictw roku 2026.
Brawo!

Ocena: 9/10

wtorek, 8 lipca 2025

BURNING SUN - Retribution (2025)


 
Wielkimi krokami zbliża się premiera nowego albumu węgierskiego projektu muzycznego Burning Sun. Formacja powstała w 2022 roku i tworzą ją basista Zoltan Papi oraz wokalista i gitarzysta Pancho Ireland, znany wcześniej z zespołu Marciless Law. Debiutancki krążek Wake of Ashes przypadł mi do gustu i na długo zapisał się w pamięci. Teraz nadchodzi jego następca – Retribution – który ukaże się 22 sierpnia nakładem Metalizer Records. Przyznam, że to jeden z albumów, na który czekam z niecierpliwością. Czas przekonać się, w jakiej formie znajduje się Burning Sun.

Już po pierwszym odsłuchu można stwierdzić, że zespół nie zaskakuje stylistycznie – i to w pozytywnym sensie. Retribution to naturalna kontynuacja debiutu. Grupa konsekwentnie kroczy ścieżką klasycznego heavy/power metalu, inspirowanego przede wszystkim niemiecką szkołą spod znaku Helloween czy Grave Digger, choć słychać również inne wpływy. Co ciekawe, album ma charakter konceptualny – fabułę osadzoną w świecie fantasy napisał Zoltan, a jej motywami przewodnimi są śmierć bliskich i motyw zemsty. Choć tematyka nie należy do oryginalnych, świetnie współgra z klimatem płyty i epickim, metalowym anturażem.

Za muzykę ponownie odpowiada Pancho, który z dużym wyczuciem komponuje wyraziste riffy i chwytliwe melodie. Styl nie odbiega od tego znanego z debiutu – to wciąż hołd dla lat 80., z energicznymi partiami gitar, dynamicznym tempem i refrenami, które aż proszą się o wspólne śpiewanie podczas koncertów. Choć nie jest to dzieło przełomowe, to bez wątpienia spełnia swoją rolę – dostarcza czystej radości z obcowania z klasycznym metalem. Burning Sun nie próbuje na siłę eksperymentować – sięga po sprawdzone patenty, ale robi to z pasją i solidnym warsztatem. Tego nie można im odmówić.

Okładka, choć nieco kiczowata, dobrze wpisuje się w konwencję i podkreśla fantasy'owy klimat albumu. Brzmienie jest dopracowane i dodaje materiałowi odpowiedniej mocy. Całość trwa zaledwie 38 minut, ale jest to czas wypełniony konkretem, bez zbędnych dłużyzn.

Już otwierający utwór „By the Light” robi doskonałe wrażenie – energetyczny riff przywodzi na myśl dokonania Grave Digger, a refren to klasyka gatunku w stylu Helloween. Dalej mamy „Fight in the Night” – dynamiczny, zadziorny numer, mocno osadzony w heavy metalowej stylistyce. Choć nie zaskakuje, słucha się go z przyjemnością.

W „Aftermath” dominuje marszowy rytm i rycerski klimat – kompozycja ma oldschoolowy posmak i przenosi słuchacza do złotej ery lat 80. Dla mnie absolutnym numerem jeden jest jednak „Cold Winds” – urzeka melodyjnym motywem przewodnim i wyraźnymi wpływami Crystal Viper. Refren jest prosty, ale niezwykle chwytliwy i zostaje w głowie na długo.

Najostrzejszym punktem albumu okazuje się „Heart of Darkness” – bezpośredni ukłon w stronę twórczości Grave Digger. Nie brakuje też potencjalnych koncertowych hitów, jak pulsujące i znakomicie „bujające” „Open Your Eyes”, czy energiczne „Shadows Undone”, które imponuje pod względem melodyjności . Album wieńczy „Redemption”, kompozycja utrzymana w duchu lat 80., z refrenem, który będzie gratką dla fanów klasycznego power metalu.

Podsumowując – Burning Sun nie zboczył z raz obranego kursu. Zespół kontynuuje swoją podróż przez świat klasycznego heavy/power metalu, pozostając wiernym inspiracjom i stylistyce z debiutu. Choć brakuje tu elementu zaskoczenia czy nowatorstwa, muzyka broni się szczerością, jakością wykonania i autentycznym entuzjazmem. Retribution to solidna porcja metalowej rozrywki, do której z przyjemnością będę wracał. Dobra robota – oby tak dalej!

Ocena 8/10

wtorek, 25 lipca 2023

BURNING SUN - Wake of Ashes (2023)


 31 lipca wytwórnia Stormspell Records zaprezentuje światu debiutancki album o nazwie "Wake of Ashes", którego twórcą jest węgierski band o nazwie Burning Sun. Słowo band, może troszkę przesadzone, bo to projekt muzyczny którzy tworzą basista i lider Zoltan Papi, a także znany z Merciless Law Pancho Ireland. To właśnie Pancho odpowiada za partie gitarowe czy partie wokalne. Warto wspomnieć, że na "Wake of Ashes" pojawia się Ced Forsberg z Blazon Stone, czy Alasio Perardi z Airborn. Płyta przyciągnie na pewno fanów Hammerfall, Rocka Rollas, czy Helloween.

Wiele rzeczy na tej płycie zostało dopracowane. Brzmienie podkreśla klimat lat 80 czy 90. Nic odkrywczego jeśli chodzi o Stormspell Records. Okładka zdradza klimat fantasy, który unosi się nad całością. Zoltan Papi wykreował ciekawy świat i godny uwagi styl, który określają kompozycje umieszczone na płycie. Nie ma tutaj powiewu świeżości, a może nawet jest troszkę odgrzewanie starych kotletów. Jednak odpowiednie przyprawy i kwestia smaku i można stworzyć coś smacznego. Panowie postawili na proste motywy, na przebojowość i łatwo w padające w ucho melodie. To zdało egzamin i w ostatecznym rozrachunku dostajemy wartościowy album.

33 minuty muzyki to troszkę mało, ale przejdźmy do rzeczy. Dostajemy zadziorny i drapieżny "emaly" na otwarcie. Przypominają mi się stare dobre czasy Rocka Rollas. Bardzo udany start. Klasycznie wypada przebojowy "Bend The World". Czuć klimat lat 80 i do tego ten riff, który nasuwa na myśl Dio.W podobnych klimatach utrzymany jest zadziorny "Hundred Lions". Dobrze się tego słucha, ale nie ma nic co by powalało na kolana. Zabrakło przebłysku geniuszu, magii czy efektu "wow". To wciąż kawał solidnego heavy metalu. Jednym z najlepszych momentów na płycie jest agresywny i pełen ikry "Templars Verdict". Panowie mieszają patenty Grave Digger, Helloween czy Hammerfall. Tym razem wszystko wyszło tak jak trzeba. Kolejny killer na płycie to power metalowa petarda w postaci "Golden Wings". Dużo dobrego się tutaj dzieje. Jest energia, jest pomysł na kompozycje i słucha się tego jednym tchem. Lekko i przyjemnie jest w "Darkfang Keep" i tutaj coś z Helloween można usłyszeć. Całość wieńczy dynamiczny i bardziej złożony "Under the Burning Sun". Miało być bardziej epicko, bardziej energicznie i faktycznie jest. Idealnie zwieńczenie tego krążka. Taki Burning sun w pigułce.

Jak przystało na płyty z Stormspell Records. Jest klasycznie, jest klimat lat 80 i potencjał na naprawdę ciekawą przyszłość. Nie podbili jeszcze świata i może też nie nagrali najlepszej płyty 2023, to jednak panowie skradli serce i na pewno nie raz wrócę do tej płyty. Czekam na kolejne wydawnictwa Burning Sun, bo jest to projekt muzyczny który może jeszcze nas zaskoczyć. Polecam!

Ocena: 8/10