Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Bogusław Balcerak's Crylord. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Bogusław Balcerak's Crylord. Pokaż wszystkie posty

wtorek, 20 października 2026

BOGUSŁAW BALCERAK'S CRYLORD - Birds of Steel (2026)


 Bogusław Balcerak powraca z kolejnym albumem swojego projektu Crylord. „Birds of Steel” to dwanaście nowych kompozycji, w których polski gitarzysta ponownie stawia na neoklasyczne inspiracje, melodyjny heavy metal oraz wirtuozerskie solówki. Za mikrofonem znów pojawia się Mark Boals, doskonale znany ze współpracy z Yngwiem Malmsteenem. Skład uzupełnia perkusista Rob Wroblewski.  Płyta ukazała się 14 października i tym razem czuję rozczarowanie.


Jeżeli ktoś tęskni za czasami, gdy neoklasyczny heavy metal oznaczał galopujące riffy, pojedynki gitarowe i podniosłe melodie, nowa propozycja Crylord powinna zwrócić jego uwagę. Bogusław Balcerak nie ukrywa swoich fascynacji Yngwiem Malmsteenem, ale nie ogranicza się do samego popisywania techniką. W jego muzyce najważniejsze pozostają gitarowe melodie, klasyczne metalowe harmonie i umiejętne budowanie napięcia. Tak to wszystko się zgadza, tylko partie gitarowe są niższej jakości jak te z ostatnich płyt. Zabrakło tej magii i przebojowości. Mimo pewnych wad to wciąż solidny materiał. 

Dużym atutem albumu jest Mark Boals. Jego charakterystyczny, mocny i wysoki głos idealnie pasuje do takiego repertuaru. Wokalista potrafi nadać kompozycjom odpowiedni rozmach, nie odbierając przy tym miejsca gitarze, która pozostaje główną bohaterką całego wydawnictwa. W takim graniu głos Marka sprawdza się znakomicie. 

Na „Birds of Steel” nie brakuje szybkich partii, efektownych solówek oraz bardziej rozbudowanych fragmentów. Balcerak pokazuje świetną technikę, ale jego gra jest mocno osadzona w tradycji lat 80. Słychać tu ducha neoklasycznego metalu, melodyjnego power metalu i klasycznego heavy metalu. To muzyka skierowana przede wszystkim do słuchaczy, którzy cenią kunszt instrumentalny i nie potrzebują nowoczesnych produkcyjnych sztuczek, by dobrze się bawić. Tylko tym razem czuję składek formy, bowiem materiał nie jest równy i nie powala tak na kolana. 

Okładka nie zachwyca i można wyczuć wpływ sztucznej inteligencji. Samo brzmienie też momentami jakieś takie sztuczne i pozbawione tej magii z poprzedniej płyty. Materiał godzinę czasu, co też może wymęczyć słuchacza na dłuższą metę. 

Płytę otwiera " Walking the Edge of the Time " i to jest otwarcie w klasycznym stylu, z wyraźnymi wpływami metalowej szkoły lat 80. i gitarą wysuniętą na pierwszy plan. Od razu wiadomo co nas czeka. Dalej mamy "Follow the Moonlight"  melodyjny numer, w którym liczą się chwytliwość i charakterystyczny wokal Boalsa. Postawiono tutaj na drapieżny riff i taki nieco rockowy feeling. Nie do końca przemawia do mnie nijaki i mało wyrazisty "bridges into Paradise". Progresywne patenty w tytułowym utworze też nie do końca się sprawdzają. Czuć niedosyt.

Fate Worse Than Death to ponad sześć minut muzyki, co daje przestrzeń na bardziej rozbudowaną kompozycję i instrumentalne popisy. Znów wg mnie przerost formy nad treścią. Jednym z najciekawszych utworów na płycie jest rozpędzony "Rise of Immortal Soul " . Jego atuty to  podniosły, epicki charakter, idealnie wpisujący się w estetykę power metalu. Chwilę spokoju przynosi ballada " last goodbye", ale też za brakło pomysłu na ciekawy motyw przewodni. Potem bywa różnie raz lepiej raz gorzej. Emocje wracają przy zamykającym "Live again".

Birds of Steel” to kolejny rozdział w historii Crylord, konsekwentnie podążającego ścieżką neoklasycznego heavy i power metalu. Największym atutem projektu pozostaje gitarowy kunszt Bogusława Balceraka, wsparty przez świetnie pasujący do tej stylistyki głos Marka Boalsa. To propozycja dla fanów Yngwiego Malmsteena, klasycznego power metalu i gitarowego grania, w którym technika idzie w parze z melodią. Niestety same kompozycje nie mają tej przebojowości i mocy co utwory z poprzednich płyt. Solidna płyta, ale czuć niedosyt.

Ocena: 6.5/10

środa, 9 lipca 2025

BOGUSLAW BALCERAK'S CRYLORD - Losy bloody Heroes (2025)


 Bogusław Balcerak to bez wątpienia jeden z najwybitniejszych gitarzystów na polskiej scenie metalowej – artysta, którego kunszt wykonawczy i kompozycyjny dorównuje najlepszym światowym nazwiskom. Jego styl to esencja neoklasycznego power metalu – z wyraźnymi wpływami mistrzów gatunku takich jak Yngwie Malmsteen, Joe Stump czy Dushan Petrossi. Działając pod szyldem Bogusław Balcerak’s Crylord od 2009 roku, artysta dostarczył słuchaczom już sześć albumów studyjnych. Najnowszy z nich, "Lost Bloody Heroes", ukazał się 7 lipca i stanowi kolejny triumf w jego dorobku.


To bezsprzecznie płyta dla koneserów gitarowego rzemiosła i fanów klasycznej neoklasyki w nowoczesnym wydaniu. Balcerak potwierdza, że jego talent, technika i wyczucie formy są na światowym poziomie. Partie gitarowe zachwycają nie tylko precyzją, ale i emocjonalną głębią. Solówki balansują pomiędzy wirtuozerią a melodyjnością – są jak barokowe freski malowane dźwiękiem. Riffy – pełne energii i charakteru – nadają kompozycjom wyrazistość i epicki sznyt.


Do współpracy przy tym albumie Balcerak zaprosił wokalistę Marka Boalsa, którego ekspresyjny głos idealnie współgra z dramatyzmem i rozmachem muzyki Crylord. Boals nie tylko dostarcza potężnych refrenów i ostrych fraz, ale także z wyczuciem buduje klimat utworów – od subtelnych napięć po wybuchową energię. Sekcję rytmiczną uzupełnia Rob Wróblewski, który z chirurgiczną precyzją podbija tempo i dynamikę materiału.


Choć okładka może budzić skojarzenia z grafiką generowaną przez sztuczną inteligencję, doskonale wpisuje się w estetykę fantasy i dramatycznego klimatu płyty. Liczy się jednak przede wszystkim zawartość muzyczna – a ta stoi na bardzo wysokim poziomie.


Płyta trwa nieco ponad godzinę, lecz nie ma tu miejsca na dłużyzny. Wręcz przeciwnie – każdy utwór wnosi coś unikalnego. Już otwierający album „Night Sky Glooms” jest wybuchową mieszanką energii i melodyjności. To dynamiczne otwarcie od razu przywodzi na myśl klasyczne dokonania Malmsteena. Następnie mamy bardziej stonowany, nastrojowy „Final Hour”, w którym melancholia miesza się z rockową elegancją.


„Born to Rock” to prosty, ale niezwykle chwytliwy numer – lekki i zmysłowy, z refrenem, który zostaje w głowie na długo. Szybsze tempo i ostrzejsze riffy przynosi „Inside of the Hell”, typowy power metalowy killer o bezkompromisowym charakterze. Tytułowy „Lost Bloody Heroes” to prawdziwa perła – zadziorny, melodyjny i pełen dramatyzmu. Ciarki gwarantowane.


Hardrockowe wpływy można usłyszeć w bujającym „Hold On”, a imponujące techniczne popisy słychać szczególnie w rozpędzonym „Saracen”. Kolejny mocny punkt to „New Horizon” – nieco lżejszy, ale melodyjny i rasowy hołd dla klasyków pokroju Ritchiego Blackmore’a i Rainbow.


Z kolei „Voodoo Night” zaskakuje mrocznym klimatem i ciężkim, pełnym napięcia riffem – to jeden z najbardziej atmosferycznych momentów albumu. Kulminacją całej płyty jest najdłuższy utwór „World’s Away” – balladowe intro przechodzi tu w pełnoprawną power metalową epopeję, pokazując pełnię możliwości zespołu.


Bogusław Balcerak udowadnia po raz kolejny, że jest artystą nie tylko technicznie doskonałym, ale też konsekwentnym i pełnym muzycznej wizji. Lost Bloody Heroes to płyta, która urzeka nie tylko fanów neoklasycznego power metalu – to album dopracowany, przemyślany i pełen pasji. Fakt, że Balcerak tworzy regularnie i na tak wysokim poziomie, to prawdziwy powód do dumy dla polskiej sceny metalowej.


Ocena: 9/10

czwartek, 5 września 2024

BOGUSŁAW BALCERAK'S CRYLORD - Endless Life (2024)


 Były zachwyty nad Timeless Fairytale, a teraz trzeba pochwalić polski projekt muzyczny Crylord, który został stworzony przez gitarzystę Bogusława Balceraka.  Projekt działa od 2009r i przyniósł nam w sumie 5 albumów studyjnych. Najnowszy "Endless Life" , który ujrzał światło dzienne 4 września tego roku to wg mnie najlepsze co Bogusław stworzył pod szyldem Crylord. W dalszym ciągu zostajemy w stylistyce, gdzie pełno neoklasycznego power metalu, gdzie nie brakuje melodyjnego metalu, nutki progresywności i rockowych patentów. Dla fanów Iron mask, Yngwie Malmsteena, czy Alcatrazz pozycja obowiązkowa.

Porzucono pomysł na dużą liczbę gości jak wcześniej i zamiast tego Goran Erdman w całości zaśpiewał cały materiał. Dzięki temu zabiegowi całość jest spójna, klimatyczna i przebojowa. Przypominają się jego stare dobre czasy u boku yngwie Malmsteena. Stylistyka podobna i jakość nie wiele gorsza. Goran to wokalista wysokiej klasy i potrafi pozytywnie zaskoczyć swoją techniką i manierą. Bogusław z koeli wygrywa swoje partie życia. Jest w tym wszystkim finezja, pomysłowość i niezwykła technika. Kto by pomyślał, że w Polsce można grać i tworzyć muzykę z tego gatunku.

Sama okładka też najciekawsza w dorobku Boguslaw Balcerak;s Crylord, podobnie jak i brzmienie, które uwypukla wszystkie dźwięki i potrafi przeszyć słuchacza. Odpalając płytę już na dzień dobry dostajemy klimatyczny "Train to Nowhere", który od razu pokazuje co band gra i na jakim poziomie. Co za jakość, co za pasja i co mocna dawka neoklasycznego power metalu. Troszkę nutki progresywności mamy w "King of the Hill", z kolei lekkość i romantyczny feeling to atuty "Endless Life". Troszkę bardziej rockowy jest w swojej konstrukcji "Hard Enough",  potem jeszcze pojawia się nieco przekombinowany "Stargazer". Za dużo chcieli tutaj upchać.  Druga część płyty to rozpędzony "Fly never Burn", który oddaje piękno neoklasycznego power metalu. Stonowany "Feel for love" potrafi oczarować romantycznym klimatem i rockowym charakterem. szybko w ucho wpada "Troublemaker" za sprawą pomysłowego riffu.  Całość wieńczy bardziej złożony i nastrojowy "Face the End", w którym znowu powraca nieco progresywny charakter.

Sukces tej płyty tkwi w chemii jaką tworzą między sobą Bogusław i Goran Erdman. Panowie rozumieją się i uzupełniają. Bogusław czaruje swoją grą. Pięknymi solówkami i pomysłowymi riffami. Goran otacza nas klimatycznym i pełnym emocji głosem. Panowie czarują i dostarczają najlepszy album projektu muzycznego Boguslaw Balcerak;s Crylord. Duma rozpiera, że taki album zmajstrował polski gitarzysta.

Ocena: 8.5/10

poniedziałek, 11 stycznia 2021

BOGUSŁAW BALCERAK'S CRYLORD - Gates of valhalla (2014)

Bogusław Balcerak to uzdolniony gitarzysta, który grywał w Hetman, ale teraz rządzi w własnym projekcie muzycznym o nazwie Crylord. Ta formacja funkcjonuje od 2009r i to kolejny dobry przykład że Polska kryje wiele ciekawych kapel. Crylord to taka mieszanka Rign of Fire czy Virtuocity, tak więc kapela serwuje nam mieszankę progresywnego rocka, power metalu, neoklasycznego metalu. Mieszanka wybuchowa i z pewnością wart uwagi.

Na płycie znajdziemy pomysłowe i wciągające partie gitarowe w wykonaniu Bogusława i znakomicie współgrają  z klimatycznymi partiami klawiszowymi Łukasza Dybalskiego.Panowie dobrze się dogadują i płyta kryje sporo wyjątkowych melodii. "Gates of Valhalla" to drugi album Crylord i udana kontynuacja debiutu "Blood of the prophets". Warto wspomnieć mamy wysokiej klasy wokalistów, którzy pojawiają się gościnnie na płycie. Jest Rick Altzi, czy Mark Boals i to tylko upiększa ten album.

Jest kilka perełek i jedną z nich jest rozpędzony, power metalowy "Judgment Day" i znakomicie wpleciono motywy neoklasycznego power metalu. Jest coś z Iron Mask, Virtuocity, czy Rign of Fire. Normalnie szok, że tego typu utwór nagrał polski band.  Mamy też marszowy i progresywny "Deadnight Serenade", który pokazuje nieco inne oblicze zespołu. Elementy rocka i Royal Hunt można usłyszeć w prostym i przebojowym "We came to Rock", w którym pojawia się Mark Boals. Kapela potrafi stworzyć emocjonalny i rozbudowany utwór i tego przykładem jest "War memorial", który jest jednym z najlepszych utworów na płycie. Można też odpłynąć w neoklasycznym "Pompeii", który jest pełen w pływów Yngwiego Malmsteena, Rainbow, czy Iron Mask. Mocna rzecz!

Neoklasyczny power metal z elementami rocka i progresywnego metalu to nie jest rodzaj muzyki, który jest często grany na polskiej scenie metalowej. Bogusław Balcerak błyszczy tutaj i stworzył projekt muzyczny, który zmienia ten pogląd. Klasa światowa i warto znać Crylord!

Ocena: 8/10